گیاه وارنگ بو چیست

وارنگ بو چیست؟

گیاه وارنگ بو یکی از محبوب ترین گیاهان بومی گیلان است.

در بهار و تابستان به هر کجای گیلان که بروید بوی علف‌ها و گیاهان بومی به مشامتان می‌خورد؛ گیاهانی که تنوع خود را در نقطه به نقطه گیلان حفظ کرده‌اند. اغلب مسافرانی که به گیلان سفر می‌کنند دوست دارند کمی از گیاهان بومی گیلان را هم با خود به سوغات ببرند. گیاهانی که به غذاهای گیلانی طعم و عطر خاصی بخشیده است. یکی از این گیاهان بومی وارنگ بو است.

وارنگ بو گیاهی است پایا که ارتفاعش بین ۳۰ تا ۸۰ سانتیمتر است. این گیاه خودرو با نام علمی ملیسا آفیسینالیس در ایران به نام‌های بادرنجبویه، بادَرَنگْبویه، کوکوآلد، فرنجمشک، آبتل و در انگلیسی به لمون بالم یا سوییت بالم یا کامن بالم یا بی بالم شناخته شده است. این گیاه از جمله گیاهان گلدار، دولپه‌ای‌های نو، آستریدها، راسته نعناسانان، تیره نعناعیان و سرده فرنجمشک است.

خاستگاه وارنگ بو کجاست؟

این گیاه دارای شاخه‌های پرپشت و متعدد است و به حالت خودرو در اکثر نواحی معتدل آسیا و اروپا (از جمله ایران) می‌روید. از گیاهان بومی نواحی مدیترانه‌ای و آسیا بشمار می‌رود، اما مصرف آن از دیر باز در اروپا، از جمله انگلستان رایج بوده است. اما هم اکنون این گیاه در اغلب نقاط دنیا کاشته می‌شود.

وارنگ بو چه خاصیتی دارد؟

برگ‌های این گیاه متقابل بیضوی و قلبی‌شکل و دندانه‌دارند. ریشه این گیاه کوچک و استوانه‌ای شکل و سخت و منشعب است. گل‌هایش سفید یا گلی رنگند که به تعداد ۶ تا ۱۲ در کناره برگ‌ها مجتمع گردیده‌اند. میوه‌اش فندقه و قهوه‌ای رنگ است. این گیاه در طب به عنوان بادشکن و ضد تشنج و مقوی معده و معرق و زیادکننده ترشحات صفرا تجویز می‌شود. به علاوه در رفع سرگیجه، رفع حالت قی زنان باردار و بی خوابی و ضعف مصرف آن توصیه شده‌ است.

گیاه وارنگ بو علاوه بر طعم و بوی دلپذیرش، مسکن و ضد اگزمای پوستی ناشی از استرس است. از این گیاه دارویی برای تسکین و رفع درد نیز استفاده می‌کنند. همچنین در برخی از تخقیقات علمی از آن به عنوان گیاهی برای پیشگیری از آلزایمر نام برده‌اند.

دلیل محبوبیت وارنگ بو در میان گیلانیان چیست؟

از وارنگ بو به عنوان چاشنی هم بسیار استفاده می‌کنند و می‌توان از آن چای تهیه کرد. هنگام خرد کردن یا کوبیدن برگ های این گیاه قبل از گل دادن آن، رایحه مطبوعی شبیه بوی لیمو از آن متصاعد می‌شود، اما عطر و طعم آن پس از به گل نشستن گیاه تغییر می‌کند.

اما مهمترین دلیل محبوبیت آن در میان گیلانیان، طعم و عطر خاصی است که به غذاها و مخلفات مخصوص گیلان می‌بخشد و همچون گیاهان بومی دیگر این منطقه همچون چوچاق، خالیواش و ترش واش، طعم این غذاها را خاص و ماندگار کرده است.

این گیاه به دلیل عطر و طعم تندی که دارد هم چون دیگر گیاهان بومی تیره نعناعیان، به مقدار کم و به عنوان چاشنی در برخی از غداها و مخلفات از جمله سبزی پلو، قرمه سبزی، سبزی کوکو، ترشی و … به کار می‌رود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.